بررسی رابطه مدیریت زمان و میزان فرسودگی شغلی در بین کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی منطقه 12

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطه مدیریت زمان و میزان فرسودگی شغلی در بین کارکنان مشغول به خدمت در واحدهای دانشگاهی منطقه 12 دانشگاه آزاد اسلامی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان شاغل دانشگاه آزاد اسلامی منطقه 12 است که شامل 4385 نفر تعداد 578 نفر با بهره گیری از فرمول کوکران انتخاب شدند. جهت دسترسی به واحدهای نمونه (کارکنان دانشگاه) از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و نمونه گیری تصادفی بهره گرفته شده است. ابزار جمع آوری داده های پژوهش، پرسشنامه بود. بدین منظور از روش توصیفی- همبستگی و همچنین از روش اسنادی و کتابخانه ای بهره گرفته شده است. در پژوهش توصیفی، برای گردآوری اطلاعات و داده های اولیه از پرسشنامه استاندارد شده؛ و در بخش اسنادی به مطالعه و بررسی پژوهش های پیشین و جمع آوری مطالب مرتبط با مطالعه پرداخته شده است. اطلاعات توسط نرم افزار آماریSPSS 15  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و با توجه به سطح سنجش متغیرهای مورد بررسی در آمار توصیفی از جداول، درصد فراوانی نسبی، میانگین و انحراف معیار و در آمار استنباطی از آزمون های آماری رگرسیون ساده، چند متغیره بهره گرفته شده است. مهم ترین نتایج پژوهش به شرح زیر است: نقطه نظرات نمونه مورد بررسی نسبت به وجود فرسودگی شغلی در بین کارکنان دانشگاه آزاد تقریباً در سطح متوسط بوده است. نسبت به وجود مدیریت زمان کمی بیش از سطح متوسط بوده است. به علاوه بین مدیریت زمان و فرسوگی شغلی رابطه وجود دارد. بین ابعاد مدیریت زمان و فرسودگی شغلی رابطه وجود دارد و همچنین بین ابعاد فرسودگی شغلی و مدیریت زمان رابطه مشاهده شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship between Time Management and Job Burn-out among the Staffs in Islamic Azad University zone 12

چکیده [English]

The purpose of the present research was to study the relationship between time management and job burn-out among the staffs employed in Islamic Azad University branches in zone 12. Among all the employees as the population (totally 4385) 578 were selected using Cochran's sample size formula. The designs of the study were correlational and documentary. The results of the data collected through a standard questionnaire were analyzed using SPSS software. Both descriptive statistics (relative frequency, mean, standard deviation) and inferential statistics (simple and multivariate regression) were used. The findings indicated that 18.9 percent of the job burn-out was explained by the variable of time management. The regression Beta in multivariate regression was meaningful for the components of job timing, job prioritization, telephone call and personal affair timing and was not meaningful for the components of proper delegation of authority, convening and presiding a session, and timing to admit clients.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Job burn-out
  • Time Management
  • Islamic Azad University